Morskie Stowarzyszenie Żeglarskie HOORN (Przyladek Horn, Cape Horn, Cabo de Hornos)

Przylądek Horn (Cape Horn), jest uważany za najbardziej na południe wysunięty punkt Ameryki Południowej ale tak naprawdę nim nie jest. Przylądek znajduje się na Wyspie Horn, która jest najbardziej na południe położoną wyspą wśród wysp "Hermit Islands".
Przylądek Horn został odkryty w 1525 przez Francisco de Hoces płynącego na statku San Lesmes, który był członkiem ekspedycji Loaísa.
To, że przylądek jest tak naprawdę wyspą, odkryto dopiero w 1624 roku. Tak późne odkrycie tego faktu było spowodowane ciężkimi warunkami pogodowymi panującymi w tamtych rejonach.
Przylądek Horn otrzymał swoją nazwę od portu Hoorn w Holandii, z którego to ekspedycja zorganizowana przez Isaaca Le Maire pod komendą kapitana Willema Schoutena wystartowała w dniu 14 czerwca 1615 roku. Ekspedycja składała się z dwóch statków: Eendracht i Hoorn. Ten ostatni został zniszczony w Patagonii.
Obecną nazwę sławnego przylądka nadali angielscy żeglarze, którzy uprościli fonetycznie nazwę, nazywając go Cape Horn (z ang. horn - róg)
W Hiszpanii przylądek Horn jest znany jako Cabo de Hornos co dosłownie oznacza "przylądek piekarnika" (z hiszp. horno - piekarnik, kuchenka).
Pierwsza polska bandera dopłynęła tam 1 marca 1937 roku - a był nią "Dar Pomorza".
W 36 lat później, zawitała tam druga polska bandera. Podczas samotnego rejsu dookoła świata kapitan Krzysztof Baranowski na jachcie "Polonez" szczęśliwie dotarł do zniesławionego przylądka. Było to 23 lutego 1973 roku.
Cztery dni później po Krzysztofie Baranowskim, straszliwy przylądek minęła bydgoska załoga prowadzona przez Aleksandra Kaszowskiego na "Eurosie"
Dla żeglarzy przylądek Horn to takie miejsce jak Mount Everest dla himalaistów.
Przylądek Horn jest najbardziej burzliwym obszarem mórz i oceanów na naszym globie. Jest to rejon gdzie spotyka się Ocean Atlantycki z Pacyfikiem.
Z przylądka Horn do Antarktydy jest 650 km lecz ze względu na ciężkie warunki pogodowe, odkryto ją dopiero w 1820 roku. Odkrył ją rosyjski admirał Faddiej Bellingshausen, ale podobnie jak przypływający w te rejony śmiałkowie trudniący się połowem ryb, fok i wielorybów nie postawił na nim suchej stopy. Pierwszym człowiekiem który tego dokonał był norweski naukowiec Carsten Borchgrevink 23 stycznia 1895 roku.
Pojedyńcze fale typu "Rogue Wave" rodzące się czasem wokół przylądka Horn, dochodzą nawet do 30 metrów wysokości.
Legenda głosi, że latające nad przylądkiem Horn albatrosy to dusze zaginionych w morzu żeglarzy.
Tradycja żeglarska głosi, że po opłynięciu przylądka Horn dziesięciokrotnie, masz przywilej do darmowych napitków w każdej portowej tawernie na całym świecie.
Starzy żeglarze powiadali, że za 40° nie ma prawa, a za 50° nie ma Boga. (Przylądek Horn leży na 55° szerokości geograficznej).
Według obecnych statystyk w pobliżu przylądka Horn zaginęło ponad 800 jednostek morskich, a w okolicznych wodach zaginęło ponad 10 000 ludzi.
Wyspa w swoim najwyższym miejscu, leżącym w pobliżu przylądka Horn, osiąga wysokość 424 metry.
Tuż na samym przylądku stoi 4-metrowej wysokości latarnia morska o charakterystyce światła B.12s – 39m – 7Mm.
Druga latarnia o nazwie Monumental Isla Hornos została zbudowana w ostatnim czasie na wschodnim cyplu wyspy i ma większy zasięg świecenia od latarni przylądkowej. Jej charakterystyka światła to B.5s – 56m – 12Mm i jest wyposażona w Racon (N) 3 i 10 cm.
Rejon przylądka Horn jest również niebezpieczny ze względu na pływający dookoła różnych rozmiarów lód.
Na chilijskiej wyspie Horn założono w 1945 roku Park Narodowy Przylądka Horn. Zajmuje obszar o powierzchni 631 km2. Większą część parku pokrywają pierwotne lasy z bukiem południowym. Faunę reprezentują: wydry, nutrie, na wybrzeżach morskich zakładają liczne kolonie uchatki i pingwiny, a wśród ptaków dominują: albatrosy, głuptaki, petrele, nawałniki i fulmary.
24 lutego 2008 roku Polak, Arkadiusz Pawełek przepłynął wokół przylądka Horn na odkrytym, motorowym pontonie typu rib.
Trudność w opłynięciu Hornu bierze się stąd, że dno morskie podnosi się gwałtownie z głębokości 2000 m do 40 m. Stąd biorą się wysokie fale i silne prądy morskie, przekraczające 8 węzłów (15 km/h).
Na przylądku Horn żyją... nutrie. (Myocastor coypus)
„Rekord świata” w opływaniu przylądka Horn należy do fregaty „Susanne”, która 99 dni walczyła ze sztormem, opływając Horn, podczas gdy robi się to zwykle w parę dni.
Na przylądku Horn średnio 21-26 dni w miesiącu nie ma tam słońca, leje deszcz, pada grad i śnieg.
40% wiatrów na przylądku Horn to wiatry o sile sztormu, a 3-4 dni wieją huragany.
Wokół Cape Horn jest największe cmentarzysko statków na świecie.
Przysięga (Rota) Bractwa Kaphornowców:
My, Członkowie Bractwa Kaphornowców,
przywołując pamięć wszystkich żeglarzy,
zarówno tych, którzy opłynęli przylądek Horn,
jak i tych, którzy ulegli przemocy jego groźnych wód
i znaleźli grób w głębinach Cieśniny Drake`a,
przyjmujemy za obowiązujący nas statut Bractwa
i ślubujemy strzec honoru polskiego żeglarza,
godności biało-czerwonej bandery
i służyć naszym doświadczeniem, radą i pomocą
żeglarzom, którzy tego będą potrzebowali.